ഇന്ത്യയുടെ ആഭ്യന്തര സുരക്ഷാ ഭൂപടത്തിൽ വലിയൊരു മാറ്റത്തിന് കഴിഞ്ഞ പതിറ്റാണ്ട് സാക്ഷ്യം വഹിച്ചിരിക്കുകയാണ്. 2014-ന് ശേഷം രാജ്യത്തെ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് ഭീകര മേഖലകളിൽ ഉണ്ടായ ഗണ്യമായ കുറവ് സുരക്ഷാ സേനകളുടെ വിജയത്തിനൊപ്പം ഭരണകൂടത്തിന്റെ നേരിട്ടുള്ള ഇടപെടലിന്റെയും ജനാധിപത്യ പ്രക്രിയയുടെ ആഴത്തിലുള്ള വ്യാപനത്തിന്റെയും ഫലം കൂടിയാണ്. ചത്തീസ്ഗഡ്, ജാർഖണ്ഡ്, ഒഡീഷ തുടങ്ങിയ സംസ്ഥാനങ്ങളിലെ ഉൾഗ്രാമങ്ങളിൽ പണ്ട് നിലനിന്നിരുന്ന ഭരണപരമായ ശൂന്യത മുതലെടുത്തായിരുന്നു കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് ഭീകരഗ്രൂപ്പുകൾ തങ്ങളുടെ സമാന്തര ഭരണകൂടങ്ങൾ കെട്ടിപ്പടുത്തിരുന്നത്. എന്നാൽ ഇന്ന് ആ സാഹചര്യം പാടേ മാറിയിരിക്കുന്നു.
നേരത്തെ ജില്ലാ ആസ്ഥാനങ്ങളിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങിനിന്നിരുന്ന സർക്കാർ സംവിധാനങ്ങൾ ഇപ്പോൾ മോദി സർക്കാരിന്റെ വിവിധ പദ്ധതികളിലൂടെ വനമേഖലകളിലേക്കും ഉൾനാടൻ ഗ്രാമങ്ങളിലേക്കും വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു. റോഡുകൾ, വാർത്താവിനിമയ സംവിധാനങ്ങൾ, ബാങ്കിംഗ് സേവനങ്ങൾ എന്നിവയുടെ വിപുലീകരണം ജനങ്ങളും ഭരണകൂടവും തമ്മിലുള്ള അകലം കുറച്ചു. ഡിജിറ്റൽ പ്ലാറ്റ്‌ഫോമുകൾ വഴി ആനുകൂല്യങ്ങൾ നേരിട്ട് ജനങ്ങളിലേക്ക് എത്തുന്നതോടെ ഇടനിലക്കാരുടെ സ്വാധീനം ഇല്ലാതാവുകയും കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് ഭീകര ആശയങ്ങൾക്ക് മുൻപുണ്ടായിരുന്ന പ്രസക്തി നഷ്ടപ്പെടുകയും ചെയ്തു. കേവലം സുരക്ഷാ കേന്ദ്രീകൃതമായ ഒരു സമീപനത്തിന് പകരം സ്കൂളുകൾ, ആരോഗ്യ കേന്ദ്രങ്ങൾ, തദ്ദേശ ഭരണ സ്ഥാപനങ്ങൾ എന്നിവയുടെ ചിട്ടയായ പ്രവർത്തനം ഉറപ്പാക്കുന്ന ഒരു ഭരണ മാതൃകയാണ് ഇപ്പോൾ ഈ പ്രദേശങ്ങളിൽ നടപ്പിലാക്കുന്നത്.
ജനാധിപത്യ പ്രക്രിയയിലുള്ള ജനങ്ങളുടെ വർധിച്ച പങ്കാളിത്തമാണ് ഈ മാറ്റത്തിന്റെ മറ്റൊരു പ്രധാന വശം. ഒരുകാലത്ത് കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് ഭീകര ഭീഷണിയെത്തുടർന്ന് തെരഞ്ഞെടുപ്പുകൾ ബഹിഷ്കരിച്ചിരുന്ന ഇടങ്ങളിൽ ഇന്ന് റെക്കോർഡ് വോട്ടിംഗ് ശതമാനമാണ് രേഖപ്പെടുത്തുന്നത്. ഭയരഹിതമായി വോട്ട് ചെയ്യാനുള്ള സാഹചര്യം ഒരുങ്ങിയതോടെ ജനങ്ങൾ തങ്ങളുടെ പ്രശ്നങ്ങൾക്ക് പരിഹാരം കാണാൻ ജനാധിപത്യ മാർഗങ്ങൾ തിരഞ്ഞെടുക്കാൻ തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. പഞ്ചായത്തിരാജ് സംവിധാനങ്ങൾ ശക്തിപ്പെട്ടതും പ്രാദേശിക വികസനത്തിൽ ജനങ്ങൾക്ക് നേരിട്ട് പങ്കാളിത്തം ലഭിച്ചതും ഭരണകൂടത്തിലുള്ള വിശ്വാസം വർധിപ്പിച്ചു. ചില പ്രദേശങ്ങളിൽ ഇന്നും വെല്ലുവിളികൾ നിലനിൽക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും, തോക്കിൻമുനയിലൂടെയുള്ള വിപ്ലവത്തിന് പകരം വികസനത്തിലൂടെയുള്ള മാറ്റമാണ് ഇന്ന് ഭാരതത്തിന്റെ വനാന്തരങ്ങളിൽ പ്രതിധ്വനിക്കുന്നത്.
