ഇന്ത്യയുടെ ഭൂമിശാസ്ത്രപരവും തന്ത്രപരവുമായ പരമാധികാരം നിലനിർത്തുന്നതിൽ വടക്കുകിഴക്കൻ സംസ്ഥാനങ്ങളെ രാജ്യത്തിന്റെ മറ്റു ഭാഗങ്ങളുമായി ബന്ധിപ്പിക്കുന്ന സിലിഗുരി ഇടനാഴി അഥവാ ‘ചിക്കൻസ് നെക്ക്’ വഹിക്കുന്ന പങ്ക് സമാനതകളില്ലാത്തതാണ്. ഭൂട്ടാൻ, നേപ്പാൾ, ബംഗ്ലാദേശ് എന്നീ അയൽരാജ്യങ്ങളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടുകിടക്കുന്ന, വെറും 22 കിലോമീറ്റർ മാത്രം വീതിയുള്ള ഈ ഇടുങ്ങിയ ഭൂപ്രദേശം ഇന്ത്യയുടെ തന്ത്രപ്രധാനമായ ഒരു ദുർബലകേന്ദ്രം കൂടിയാണ്. ഇതിന്റെ ചരിത്രവും രൂപീകരണവും ഇന്ത്യയുടെ വിഭജനവും തുടർന്നങ്ങോട്ട് രാജ്യം നേരിട്ട വലിയ സുരക്ഷാ വെല്ലുവിളികളുമായി ആഴത്തിൽ ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകാലത്ത് വടക്കുകിഴക്കൻ മേഖലയിലേക്ക് പോകുന്നതിന് ഇന്നത്തെപ്പോലെയുള്ള ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായ തടസ്സങ്ങളോ ഭീഷണികളോ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. കൊൽക്കത്തയിൽ നിന്നും ബംഗാളിന്റെ സമതലങ്ങളിൽ നിന്നും നേരിട്ട് അസമിലേക്കും പരിസര പ്രദേശങ്ങളിലേക്കും റെയിൽ-റോഡ് മാർഗ്ഗങ്ങളിലൂടെ എളുപ്പത്തിൽ സഞ്ചരിക്കാമായിരുന്നു. എന്നാൽ 1947-ൽ രാജ്യം വിഭജിക്കപ്പെട്ടതോടെ ഈ മേഖലയിലെ ചിത്രം പൂർണ്ണമായും മാറിമറിഞ്ഞു. വിഭജനത്തിന്റെ ഭാഗമായി ബംഗാളിന്റെ കിഴക്കൻ പ്രദേശം ‘കിഴക്കൻ പാകിസ്താൻ’ അതായത് ഇന്നത്തെ ബംഗ്ലാദേശ് ആയി പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ടു. ഇതോടെ വടക്കുകിഴക്കൻ സംസ്ഥാനങ്ങളിലേക്ക് അതുവരെ നിലവിലുണ്ടായിരുന്ന പ്രധാന ഗതാഗത ശൃംഖലകളെല്ലാം ശത്രുരാജ്യമായ പാകിസ്താന്റെ അധീനതയിലാവുകയും ആ വഴികൾ ഇന്ത്യയ്ക്ക് മുന്നിൽ എന്നെന്നേക്കുമായി അടയുകയും ചെയ്തു. ഈ അപ്രതീക്ഷിത ഭൂമിശാസ്ത്ര പ്രതിസന്ധിയെ മറികടക്കാനായി, വടക്കുകിഴക്കൻ മേഖലയെ ഇന്ത്യയുമായി തുന്നിച്ചേർക്കാൻ കണ്ടെത്തിയ ഏക കരമാർഗ്ഗമായിരുന്നു നേപ്പാളിനും അന്നത്തെ കിഴക്കൻ പാകിസ്താനും ഇടയിലുള്ള സിലിഗുരി ഇടനാഴി. #siliguricorridor #chickensneck #indiangeopolitics #nationalsecurity #indiahistory #northeastindia #bordersecurity #partition1947 #strategicgeography #indianarmy

