ഭാരതത്തിന്റെ പ്രതിരോധ ഗവേഷണ വികസന സംഘടന (ഡി.ആർ.ഡി.ഒ.) തദ്ദേശീയമായി വികസിപ്പിച്ചെടുത്ത ‘ധ്വനി’ ഹൈപ്പർസോണിക് മിസൈലിൻ്റെ പരീക്ഷണം രാജ്യത്തിന്റെ സൈനിക ചരിത്രത്തിലെ ഒരു നിർണ്ണായക നിമിഷമായി മാറുമെന്ന് വിലയിരുത്തൽ. ശബ്ദത്തിന്റെ അഞ്ചിരട്ടിയിലേറെ വേഗതയിൽ, അതായത് മണിക്കൂറിൽ 7,400 കിലോമീറ്ററിലധികം വേഗതയിൽ സഞ്ചരിക്കാൻ ശേഷിയുള്ള ഈ ആധുനിക ആയുധം, സാങ്കേതികമികവിൻ്റെ പ്രതീകം എന്നതിലുപരി ദക്ഷിണേഷ്യയുടെയും അതിർത്തികൾക്കപ്പുറമുള്ള സുരക്ഷാ സാഹചര്യങ്ങളെയും മാറ്റിമറിക്കാൻ പോകുന്ന ഒരു തന്ത്രപരമായ പ്രതിരോധശേഷിയാണ്. ‘ധ്വനി’ യാഥാർത്ഥ്യമാകുന്നതോടെ അമേരിക്ക , റഷ്യ, ചൈന തുടങ്ങിയ രാജ്യങ്ങൾ ഉൾപ്പെടുന്ന ഹൈപ്പർസോണിക് ആയുധങ്ങൾ കൈവശമുള്ള ലോകശക്തികളുടെ എലൈറ്റ് ക്ലബ്ബിൽ ഭാരതവും സ്ഥാനം ഉറപ്പിക്കും.
പരമ്പരാഗത ക്രൂയിസ് മിസൈലുകളിൽ നിന്ന് തികച്ചും വ്യത്യസ്തമായി, ‘ധ്വനി’ ഒരു ഹൈപ്പർസോണിക് ഗ്ലൈഡ് വെഹിക്കിൾ (HGV) ആയാണ് രൂപകൽപ്പന ചെയ്തിരിക്കുന്നത്. ഇത് വേഗതയെ അപ്രവചനീയമായ ദിശമാറ്റാനുള്ള ശേഷിയുമായി സമന്വയിപ്പിക്കുന്നു. വളരെ ഉയർന്ന ഉയരത്തിലേക്ക് വിക്ഷേപിച്ച ശേഷം, ഹൈപ്പർസോണിക് വേഗതയിൽ ലക്ഷ്യസ്ഥാനത്തേക്ക് തെന്നി നീങ്ങുന്ന ഇതിൻ്റെ സഞ്ചാരരീതി, നിലവിലുള്ള മിക്ക മിസൈൽ പ്രതിരോധ സംവിധാനങ്ങൾക്കും ഇതിനെ തിരിച്ചറിയാനോ തടയാനോ കഴിയാത്ത അവസ്ഥ സൃഷ്ടിക്കുന്നു. ഏകദേശം 9 മീറ്റർ നീളവും 2.5 മീറ്റർ വീതിയുമുള്ള ഈ മിസൈലിൻ്റെ സങ്കീർണ്ണമായ രൂപകൽപ്പനയാണ് ഇതിൻ്റെ മറ്റൊരു പ്രത്യേകത. അന്തരീക്ഷത്തിലേക്ക് തിരികെ പ്രവേശിക്കുമ്പോൾ ഉണ്ടാകുന്ന 2,000-3,000°C താപനിലയെ പ്രതിരോധിക്കാൻ ശേഷിയുള്ള അൾട്രാ-ഹൈ-ടെംപറേച്ചർ സെറാമിക് കോമ്പോസിറ്റുകൾ ഉപയോഗിച്ചുള്ള ഇതിൻ്റെ സംരക്ഷണ കവചം ശ്രദ്ധേയമാണ്. കൂടാതെ, ഇതിൻ്റെ സ്റ്റെൽത്ത് രൂപകൽപ്പന കാരണം ശത്രുവിൻ്റെ റഡാർ ട്രാക്കിംഗ് സംവിധാനങ്ങൾക്ക് ഇതിനെ കണ്ടെത്താൻ പ്രയാസമാണ്.
സ്ക്രാംജെറ്റ് പ്രൊപ്പൽഷൻ, താപകവച സാങ്കേതികവിദ്യകൾ എന്നിവയുടെ അടിത്തറയായ ഹൈപ്പർസോണിക് ടെക്നോളജി ഡെമോൺസ്ട്രേറ്റർ വെഹിക്കിൾ (HSTDV) വിജയകരമായി പരീക്ഷിച്ചതിലൂടെയാണ് ഡി.ആർ.ഡി.ഒ. ഈ നേട്ടം കൈവരിക്കാൻ ഒരുങ്ങുന്നത്. ഈ വർഷാവസാനത്തോടെ ‘ധ്വനി’യുടെ പരീക്ഷണം വിജയിച്ചാൽ, 2029-30 ഓടെ ഇത് പൂർണ്ണമായും പ്രവർത്തനക്ഷമമായേക്കും. ഇതിൻ്റെ ദൂരപരിധി 6,000 മുതൽ 10,000 കിലോമീറ്റർ വരെയായിരിക്കുമെന്നാണ് വിലയിരുത്തപ്പെടുന്നത്. ഇത് ഭാരതത്തിന്റെ നിലവിലെ അഗ്നി-V ഇൻ്റർകോണ്ടിനന്റൽ ബാലിസ്റ്റിക് മിസൈലിൻ്റെ ശേഷിക്ക് ഇരട്ടിയാകാൻ സാധ്യതയുണ്ട്.
പ്രാദേശിക തലത്തിൽ, ഭാരതത്തിന്റെ ഈ ഹൈപ്പർസോണിക് ശേഷി ഒരു വലിയ സാങ്കേതിക വിടവിന് കാരണമാകും. പാകിസ്ഥാൻ ഇപ്പോഴും പഴയ തലമുറയിലുള്ള ബാലിസ്റ്റിക് മിസൈലുകളെ ആശ്രയിക്കുമ്പോൾ, ‘ധ്വനി’യുടെ വേഗതയും അപ്രവചനീയമായ ദിശമാറ്റങ്ങളും ഏറ്റവും നൂതനമായ പ്രതിരോധ സംവിധാനങ്ങളെ പോലും നിഷ്ഫലമാക്കാൻ പോന്നതാണ്. ഇത് കേവലം സൈനിക മേധാവിത്വം മാത്രമല്ല, അചഞ്ചലമായ ഒരു തന്ത്രപരമായ പ്രതിരോധം സ്ഥാപിക്കുന്നതിലൂടെ മേഖലയിലെ സമാധാനം ഉറപ്പാക്കാൻ ഭാരതത്തിന് കഴിയുമെന്ന സന്ദേശമാണ് നൽകുന്നത്. ആഗോളതലത്തിൽ, ചൈനയുടെ DF-ZF, റഷ്യയുടെ അവാങ്ഗാർഡ് തുടങ്ങിയ ഹൈപ്പർസോണിക് സംവിധാനങ്ങളോട് കിടപിടിക്കുന്നതാണ് ‘ധ്വനി’. വൻതോതിലുള്ള ബജറ്റുകൾ ഉണ്ടായിട്ടും അമേരിക്ക അവരുടെ ഡാർക്ക് ഈഗിൾ പ്രോഗ്രാമിൽ കാലതാമസം നേരിടുന്ന സാഹചര്യത്തിൽ, തദ്ദേശീയ സാങ്കേതികവിദ്യയിലൂടെ ഭാരതം ഈ നേട്ടം കൈവരിക്കുന്നത് പ്രതിരോധ മേഖലയിലെ രാജ്യത്തിൻ്റെ സ്വാശ്രയത്വത്തിന് വലിയൊരു ഉദാഹരണമാണ്. ദീർഘദൂര കപ്പൽവേധ ദൗത്യങ്ങൾ മുതൽ ഭൂഖണ്ഡാന്തര ആണവ പ്രതിരോധം വരെയുള്ള വിവിധ തന്ത്രപരമായ ആവശ്യങ്ങൾക്കായി രൂപകൽപ്പന ചെയ്ത ഒന്നിലധികം HGV കോൺഫിഗറേഷനുകൾ ഉൾപ്പെടുന്നതാണ് ഭാരതത്തിന്റെ ഹൈപ്പർസോണിക് പോർട്ട്ഫോളിയോ.
‘ധ്വനി’യുടെ പരീക്ഷണം അടുക്കുമ്പോൾ, ഇന്ത്യയുടെ സൈനിക സാങ്കേതിക മുന്നേറ്റം കേവലം ഘട്ടംഘട്ടമായുള്ള വളർച്ചയല്ല, മറിച്ച് പരിവർത്തനപരമാണ് എന്ന വ്യക്തമായ സന്ദേശമാണ് എതിരാളികൾക്ക് നൽകുന്നത്. വേഗത, ഒളിഞ്ഞിരിക്കാനുള്ള കഴിവ്, കൃത്യത എന്നിവ സംയോജിച്ച് ഒരു തകർക്കാൻ കഴിയാത്ത ശക്തിയായി ‘ധ്വനി’ മാറുന്നു. ആഗോള ശക്തികളോട് ഒപ്പം സഞ്ചരിക്കുന്നതിലുപരി, സ്വന്തം താൽപ്പര്യങ്ങൾ സംരക്ഷിക്കുകയും വർദ്ധിച്ചുവരുന്ന സങ്കീർണ്ണമായ ലോകക്രമത്തിൽ രാജ്യത്തിന്റെ പരമാധികാരം ചോദ്യം ചെയ്യപ്പെടാതെ നിലനിർത്തുകയും ചെയ്യുക എന്നതാണ് ഈ സാങ്കേതികവിദ്യാ കുതിച്ചുചാട്ടത്തിലൂടെ ഭാരതം ലക്ഷ്യമിടുന്നത്.
