ജനാധിപത്യ രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ പ്രയോഗത്തിന്റെ ഭാഗമായി ഇന്ത്യൻ സാഹചര്യത്തിൽ വികസനമെന്ന ഗാന്ധിയൻ സങ്കൽപ്പം നടപ്പിലാക്കാൻ വിഭാവനം ചെയ്ത ഇന്ത്യയുടെ ആദ്യ പ്രധാനമന്ത്രിയാണ് നരേന്ദ്ര മോദി. മഹാത്മാഗാന്ധി വികസനത്തെ നിർവചിച്ചത്, നിരയിലെ അവസാനത്തേതുൾപ്പെടെ എല്ലാവർക്കും അവരുടെ അടിസ്ഥാന ആവശ്യങ്ങൾ — ഭക്ഷണം, പാർപ്പിടം, വസ്ത്രം, മരുന്ന്, വിദ്യാഭ്യാസം എന്നിവ നിറവേറ്റാനുള്ള അവസരം ലഭിക്കേണ്ട അവസ്ഥയാണ്. ജീവിക്കുന്നു.
ഇന്ത്യ സ്വാതന്ത്ര്യം നേടിയ ശേഷം അധികാരത്തിൽ വന്നപ്പോൾ ഗാന്ധിയുടെ നേരിട്ടുള്ള ശിഷ്യന്മാർ വികസനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഗാന്ധിയൻ സ്വപ്നങ്ങൾ അവഗണിക്കുകയോ മറക്കുകയോ ചെയ്തു. ഇന്ത്യയെ അതിന്റെ ചീഫ് എക്‌സിക്യൂട്ടീവായി നയിക്കാൻ മോദിക്ക് അവസരം ലഭിച്ചപ്പോൾ, സ്റ്റേറ്റ് ക്രാഫ്റ്റിന്റെ പ്രവർത്തനത്തിൽ മാതൃകാപരമായ മാറ്റങ്ങൾ കൊണ്ടുവന്നു. സാമൂഹ്യ-സാമ്പത്തിക വികസനത്തിന്റെ അളവുകോലായി അന്ത്യോദയ — നിരയിലെ അവസാനത്തെ ഉന്നമനത്തിന് — മുൻഗണന നൽകുന്ന ഇന്ത്യയുടെ ആദ്യത്തെ പ്രധാനമന്ത്രിയാണ് അദ്ദേഹം.
സ്വച്ഛ് ഭാരത്, അന്ന യോജന, ഉജ്ജ്വല് ഗ്യാസ് യോജന, ആയുഷ്മാൻ ഭാരത് യോജന തുടങ്ങിയ സാമൂഹ്യക്ഷേമ പരിപാടികൾ ഗാന്ധിയൻ വികസന രീതിയോടുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രതിബദ്ധത വ്യക്തമാക്കുന്നതിനുള്ള ചില ഉദാഹരണങ്ങളാണ്. മഹത്തായ ലക്ഷ്യങ്ങൾ നേടിയെടുക്കാനുള്ള പോരാട്ടങ്ങളുടെ നീണ്ട പാതയിൽ ‘തനിക്ക് ഒരടി മതി’ എന്ന് ഗാന്ധി വിശ്വസിച്ചു. എന്നാൽ നേതാക്കൾ ഉൾപ്പെടെ എല്ലാവരുടെയും വാക്കും പ്രവൃത്തിയും തമ്മിലുള്ള അഭേദ്യമായ ബന്ധത്തെക്കുറിച്ച് അദ്ദേഹം ആശങ്കാകുലനായിരുന്നു
